KARŞIYAKA TRAMVAYINI BEKLİYOR DAN..DAN!..
Atlı tramvaylar, annem ve anneannemden dinlediğim Karşıyaka hatıraları içerisinde yer almıştır. Veya çoğumuzun bildiği, sözlerini Kahraman Nizamoğlu’nun yazdığı, Aziz Özen’nin Palet Restoranda söylemeye başladığı şarkıyı hatırlarsınız; İzmir'i doyasıya seyredip mehtapla yıkanışını görmek Karşıyaka'dan olur ancak. Bir an için geçmişe dönüp Karşıyaka'yı hatırlayalım. Gıcırtılı tahta iskelesine buharlı körfez vapurlarından adım atışla başlardı tanışma. Cıvıl cıvıl bir meydan; sahilde yalıların, köşklerinden önünden geçen faytonlar, atlı tramvaylar... Değil günler aylar, geçiverdi yıllar / deniz banyoları, atlı tramvaylar / nerede yollar, eski sevdalılar / nice sular geçti, ne yapraklar düştü / değişmeyen göçtü, değişense coştu. Evet, şarkının sözünde dendiği gibi değişen coştu, Karşıyaka’da çok değişti. Bazen bundan hoşnut oluyoruz, zaman zaman da geçmişi arıyoruz. Bu geçmişi aramamız aslında bu değişimin temposu içerisinde bir dinlenme, soluklanma yeri olsa gerek. Günümü...