Cem Karagozlu "Paylaşmak Güzeldir"

İçki satışının, gazino ve restoranların sınırlarının gündeme geldiği şu günlerde eski Karşıyaka Gazinolarına doğru kısa bir gezinti yapalım istedim. Gazino kelimesi sözlükte “yemek yenilen, gösteri izlenen, müzik dinlenen, bazen oyun sergilenen eğlence yeri” olarak tanımlanıyor. Eski yazlar şimdikilerden farklı ve özeldi. Karşıyaka’ya bahar geldi mi herkes sokağa dökülürdü. Özellikle 23 Nisan’dan sonra Karşıyaka’nın ruhu değişirdi. Hıdrellez akşamı en üst düzeye çıkardı. Günler uzamış, sokakta geçirilen zamanlar artardı. Okullar 20 Mayıs civarı kapanırdı, şimdiki gibi Haziran sonuna ulaşmazdı. Haziran geldi mi geceleri sahile inilir kah oturulur kah gezilirdi. Yazlık sinemalar iki film ile gece boyu Karşıyakalıya hizmet verirdi. Klima gibi bir lüks yoktu. Sıcak gecelerde evde oturmak yerine ailece bol seçenekli sokak, sahil, sinema, gazino/kahvehane veya akşam gezilerini tercih ederdik. Yaşam bir “renkli cam” içine sıkışmamıştı. O dönem yetişen bizler başka bir mahalle kül...

(Bu yazım Karşıyaka Karşıyaka Dergisinin 28, 29 ve 30. sayılarında üç bölüm olarak yayınlanmıştır) Geçtiğimiz hafta sonu Karşıyaka Çarşısına girince adet edindiğim gibi Galeri Nur’un vitrinine bakmak istedim. 1980’li ilk yarısında üniversite hayatımızda ne cep telefonu, ne internet olması haberleşmede buluşma noktası ve saat çok önemliydi. Hergele meydanı kalabalıklaşmaya başladığı için bizim grup saat 16.00 dan sonra Galeri Nur’un köşesine buluşmaya başlamıştı İşte önündeki kaldırımda beş, altı senemizin geçtiği Galeri Nur’un vitrinlerinin boş olması ve her iki vitrine yapışmış bir A4 kağıt gözüme ilişti. Sayın Mehmet Akgül kendisi gibi naif bir yazı kaleme alınmıştı. Yazı şöyle diyordu; “Karşıyaka Çarşısı'nda yaşanan sosyal ve ekonomik değişiklikler karşısında biz de bazı kararlar almak zorundaydık. Ya kalitemizde, ya da yerimizde değişiklik yapmamız gerekiyordu. Kalitemizden ödün vermektense yerimizi değiştirmeye karar verdik. Sizlere Hoşça kal Karşıyaka diyoruz”. Benim açımda...